Co najczęściej powoduje ten błąd
Typowy rozkład przyczyn dla inaccessible boot device — od najczęstszych do rzadszych.
- 25%
Zmiana trybu pracy kontrolera dysku w UEFI (AHCI ↔ RAID/Intel VMD ↔ IDE) — ręczna, po aktualizacji BIOS-u, po „Load Optimized Defaults" albo po wymianie baterii CMOS. Windows przy instalacji ustawia Start=0 (ładowanie w fazie boot) tylko dla sterownika pasującego do aktualnego trybu; pozostałe dostają Start=3 i klucz StartOverride. Po przełączeniu trybu kontroler zgłasza się na magistrali PCI jako inne urządzenie, a sterownik, który go obsługuje (np. iaStorVD dla VMD zamiast storahci dla AHCI), nie jest w ogóle ładowany przed montowaniem woluminu
- 18%
Klonowanie dysku, migracja na nowy SSD lub przełożenie dysku do innego komputera — wpisy device i osdevice w magazynie BCD wskazują na partycję po jej identyfikatorze (GUID w GPT, sygnatura dysku w MBR), a klon dostaje nowy identyfikator albo trafia na płytę z innym chipsetem, którego sterownik magazynu w skopiowanym hive'ie SYSTEM nie ma statusu boot-start
- 18%
Fizyczna utrata widoczności nośnika — degradacja kontrolera NAND w SSD, przegrzany moduł NVMe redukujący się do stanu niegotowego, luźna lub przekrzywiona śruba M.2, utleniony konektor SATA, pęknięta ścieżka na łączówce dysku w laptopie, niestabilne zasilanie z linii 5 V. Dysk bywa jeszcze widoczny w POST, ale nie odpowiada na komendy identyfikacji w czasie oczekiwanym przez sterownik
- 15%
Uszkodzenie struktur logicznych na dysku — nadpisany bootsektor woluminu NTFS, uszkodzony rekord MFT lub $MFTMirr, skasowany albo uszkodzony magazyn BCD, uszkodzony FAT32 na partycji EFI (ESP). Sterownik kontrolera startuje poprawnie, ale sterownik systemu plików nie rozpoznaje zawartości urządzenia jako prawidłowego woluminu
- 10%
Przerwana lub wadliwa aktualizacja Windows, która podmieniła sterownik magazynu albo zostawiła system w stanie pending (plik pending.xml, pakiety w stanie Install Pending) — po restarcie do fazy boot trafia nowa wersja sterownika, która na danym kontrolerze nie inicjalizuje urządzenia
- 8%
Sterownik magazynu firm trzecich na ścieżce rozruchowej — Intel RST, AMD RAID (rcraid), sterownik filtrujący szyfrowania dysku lub oprogramowania backupowego. Uszkodzony, usunięty przez program czyszczący albo pozbawiony ważnego podpisu plik .sys blokuje inicjalizację całego stosu magazynu
- 6%
Problem z przydziałem zasobów PnP lub konfiguracją płyty — kontroler nie dostaje przerwania ani zakresu adresów (w debugerze DNF_INSUFFICIENT_RESOURCES), slot M.2 współdzielony z portami SATA odbiera linie po dołożeniu dysku, włączony CSM przy instalacji w trybie UEFI, awaria kontrolera na płycie głównej
W jakich sytuacjach spotykamy ten błąd
Konfiguracje i okoliczności, w których ten kod pojawia się najczęściej. Jeśli rozpoznajesz tu swój przypadek, masz od razu wskazówkę, od którego rozwiązania zacząć.
- Laptop Dell, HP lub Lenovo z 11. generacją Intela lub nowszą, na którym ktoś przestawił SATA/NVMe Operation z „RAID On" na „AHCI", żeby dysk „działał szybciej" — system przestaje startować natychmiast, choć sprzęt jest w pełni sprawny.
- Komputer po wymianie rozładowanej baterii CR2032: UEFI wróciło do ustawień domyślnych, razem z trybem kontrolera dysku.
- Nowy SSD po klonowaniu starego dysku — klon działa na starej maszynie, ale po podmianie pojawia się 0x7B, bo skopiowano samą partycję Windows bez partycji EFI.
- Dysk systemowy przełożony ze starego komputera do nowego: chipset jest inny, a w hive'ie SYSTEM sterownik nowego kontrolera nie ma statusu boot-start.
- Komputer po dołożeniu drugiego dysku M.2 — na części płyt ten slot dzieli linie z portami SATA, przez co dysk systemowy SATA znika z listy urządzeń.
- Pierwszy restart po aktualizacji Windows, która podmieniła sterownik magazynu — komputer wpada w pętlę restartów bez pliku zrzutu.
- Kilkuletni laptop, w którym 0x7B pojawia się raz na kilka startów, a między awariami system działa normalnie — typowy objaw dysku tracącego kontakt albo umierającego kontrolera SSD.
- Komputer po aktualizacji BIOS-u, gdzie producent zmienił domyślną wartość VMD Controller na włączoną.
Jak naprawić — rozwiązania krok po kroku
Zacznij od pierwszego — to najprostsze i najczęściej działa. Jeśli nie pomoże, idź dalej.
Sprawdź i cofnij tryb kontrolera dysku w UEFI
- Zanim cokolwiek zmienisz w UEFI: jeśli dysk jest szyfrowany BitLockerem, przygotuj klucz odzyskiwania — pobierz go na telefonie ze strony aka.ms/myrecoverykey (konto Microsoft) lub z panelu administratora firmy. Zmiana trybu kontrolera zmienia pomiary PCR w TPM i BitLocker zażąda klucza przy starcie.
- UWAGA, zanim przejdziesz dalej: jeśli w komputerze pracuje więcej niż jeden dysk połączony w macierz RAID albo moduł Intel Optane Memory, NIE przełączaj trybu na AHCI. Macierz wtedy zniknie, a dyski pokażą się jako osobne, nierozpoznane nośniki. To osobna procedura — próba „naprawy" przez inicjalizację takich dysków w instalatorze Windows kończy się trwałą utratą danych.
- Włącz komputer i wejdź do UEFI: Del lub F2 (płyty stacjonarne), F2 (Dell, Acer, ASUS), F10 (HP), F1 lub Enter potem F1 (Lenovo ThinkPad).
- Znajdź ustawienie trybu magazynu. Typowe nazwy i lokalizacje: Dell — System Configuration → SATA/NVMe Operation (AHCI/NVMe vs RAID On); HP — Advanced → System Options; Lenovo — Config → Storage → Controller Mode; płyty ASUS/MSI/Gigabyte — Advanced → SATA Configuration → SATA Mode Selection oraz osobno VMD Controller / VMD setup menu w sekcji chipsetu.
- Zanotuj obecną wartość, po czym przestaw na drugą opcję (RAID/VMD → AHCI albo AHCI → RAID/VMD), zapisz przez F10 i uruchom ponownie. Jeśli system wystartuje, to była przyczyna.
- Przy okazji sprawdź na liście urządzeń w UEFI (Boot → Boot Option Priorities albo zakładka Main/Information), czy dysk jest w ogóle wykrywany. Jeśli go nie ma, przeskocz do metody diagnostyki nośnika — żadne ustawienie tego nie naprawi.
- Jeśli objaw pojawił się po aktualizacji BIOS-u albo po tym, jak komputer zaczął gubić datę i godzinę (rozładowana bateria CMOS), przyczyną jest przywrócenie ustawień domyślnych, które na wielu płytach oznaczają RAID/VMD.
Kontrolowane przełączenie trybu przez jednorazowy tryb awaryjny
- Ta metoda wymaga, żeby system dał się jeszcze uruchomić w starym trybie. Najpierw przywróć w UEFI poprzednie ustawienie i wystartuj Windows.
- Jeśli działa BitLocker, zawieś ochronę na dwa restarty: uruchom wiersz polecenia jako administrator i wpisz manage-bde -protectors -disable C: -RebootCount 2
- W tym samym oknie wpisz: bcdedit /set {current} safeboot minimal
- Uruchom ponownie, wejdź do UEFI i teraz zmień tryb kontrolera na docelowy. Zapisz i wyjdź.
- Windows wystartuje w trybie awaryjnym, wykryje kontroler na nowo i zainstaluje pasujący sterownik (Menedżer urządzeń → Kontrolery IDE ATA/ATAPI albo Kontrolery magazynu).
- W trybie awaryjnym otwórz wiersz polecenia jako administrator i usuń flagę: bcdedit /deletevalue {current} safeboot, po czym uruchom ponownie.
- Jeżeli po tym system wstaje normalnie, sprawdź w Menedżerze urządzeń, czy kontroler nie ma wykrzyknika, i włącz z powrotem BitLockera: manage-bde -protectors -enable C:
Odblokowanie sterownika kontrolera w rejestrze offline
- Uruchom komputer z pendrive'a instalacyjnego Windows (Media Creation Tool na innym komputerze). Na pierwszym ekranie naciśnij Shift+F10, żeby otworzyć wiersz polecenia.
- Ustal literę woluminu z Windows — w środowisku odzyskiwania to zwykle NIE jest C:. Wpisz diskpart, potem list volume, znajdź wolumin NTFS o właściwym rozmiarze, wpisz exit i sprawdź: dir D:\Windows. W diskpart używaj wyłącznie poleceń odczytujących (list, select). Nigdy nie wpisuj clean — to polecenie kasuje całą tablicę partycji wybranego dysku i jest najczęstszym sposobem, w jaki traci się dane podczas naprawy rozruchu.
- Jeśli wolumin jest zaszyfrowany BitLockerem, najpierw go odblokuj — inaczej reg load zwróci błąd i utkniesz: manage-bde -unlock D: -RecoveryPassword TWÓJ-KLUCZ-ODZYSKIWANIA (48 cyfr z aka.ms/myrecoverykey), a następnie manage-bde -protectors -disable D:
- Załaduj gałąź rejestru z tego dysku: reg load HKLM\OFF D:\Windows\System32\config\SYSTEM
- Sprawdź, który zestaw kontrolny jest aktywny: reg query HKLM\OFF\Select /v Current — wartość 0x1 oznacza ControlSet001, 0x2 oznacza ControlSet002. Poniższych poleceń użyj z właściwym numerem.
- Dla trybu AHCI wykonaj: reg add "HKLM\OFF\ControlSet001\Services\storahci" /v Start /t REG_DWORD /d 0 /f oraz reg delete "HKLM\OFF\ControlSet001\Services\storahci\StartOverride" /f
- Dla dysków NVMe dodatkowo: reg add "HKLM\OFF\ControlSet001\Services\stornvme" /v Start /t REG_DWORD /d 0 /f i reg delete "HKLM\OFF\ControlSet001\Services\stornvme\StartOverride" /f
- Dla trybu RAID / Intel VMD powtórz to samo dla usług: iaStorVD (VMD, platformy Intel 11. generacji i nowsze), iaStorAVC, iaStorAV, iaStorV. Dla AMD RAID: rcraid, amdsata, amd_sata. Dla starszych systemów i trybu IDE: msahci, pciide, intelide, atapi.
- Polecenie reg delete zwróci błąd, jeśli danego klucza nie ma — to normalne, przechodź do następnego. Kluczowe jest, żeby usługa odpowiadająca trybowi ustawionemu w UEFI miała Start=0 i nie miała StartOverride.
- Zwolnij gałąź: reg unload HKLM\OFF, zamknij okno i uruchom ponownie.
- Uczciwie: to ustawienie tylko wpuszcza sterownik do fazy rozruchu. Jeśli pliku sterownika nie ma w systemie (typowe przy przejściu na VMD na nowszej platformie Intel), trzeba go najpierw wstrzyknąć — patrz kolejna metoda.
Wstrzyknięcie sterownika kontrolera do wyłączonego systemu
- Na sprawnym komputerze pobierz sterownik pasujący do platformy: Intel Rapid Storage Technology / VMD (pakiet f6vmdflpy-x64 zawierający iaStorVD.inf) ze strony producenta laptopa lub płyty, albo AMD RAID Driver dla platform AMD.
- Rozpakuj sterownik na pendrive — potrzebne są pliki .inf, .sys i .cat, nie instalator .exe. W pakietach Intela właściwy katalog to zwykle VMD lub f6vmdflpy-x64.
- Uruchom komputer z nośnika instalacyjnego Windows, naciśnij Shift+F10.
- Ustal litery: dysk z Windows (np. D:) i pendrive ze sterownikiem (np. E:) — użyj diskpart → list volume. Tak jak wyżej: żadnego clean.
- Jeśli wolumin Windows jest zaszyfrowany BitLockerem, odblokuj go przed operacją: manage-bde -unlock D: -RecoveryPassword TWÓJ-KLUCZ. Bez tego DISM nie zapisze niczego na obrazie.
- Wstrzyknij sterownik: dism /image:D:\ /add-driver /driver:E:\VMD /recurse
- DISM zwykle ustawi typ startu zgodnie z plikiem .inf, a sterowniki krytyczne dla rozruchu (jak iaStorVD) mają tam zadeklarowane StartType=0. Przy części pakietów OEM to jednak nie wystarcza — dla pewności wykonaj teraz kroki z poprzedniej metody (reg load, Start=0, usunięcie StartOverride) dla wstrzykniętej usługi i sprawdź, czy wartości faktycznie są ustawione.
- Uruchom ponownie. Jeśli system wstanie, doinstaluj pełny pakiet Intel RST lub AMD RAID z poziomu Windows, żeby wersja sterownika i oprogramowania były zgodne.
Odbudowa bootloadera i wpisów BCD
- Uruchom komputer z nośnika instalacyjnego Windows, Shift+F10.
- Wpisz diskpart, potem list disk, sel disk 0 (numer dysku z Windows), list volume. Przypomnienie: nigdy clean.
- Znajdź partycję FAT32 o rozmiarze około 100–500 MB — to partycja EFI. Wpisz sel volume X i assign letter=S, potem exit.
- Zweryfikuj, że przypisałeś literę do właściwej partycji, zanim cokolwiek na nią zapiszesz: dir S:\EFI — katalog powinien być pusty albo zawierać podkatalog Microsoft. Jeśli widzisz tam foldery innego systemu albo partycji serwisowej producenta, to NIE jest ta partycja i bcdboot nadpisze cudzy bootloader. Upewnij się też, że wybrana partycja EFI leży na tym samym dysku co Windows — w komputerze z kilkoma dyskami to najczęstsza pomyłka.
- Odbuduj pliki rozruchowe: bcdboot D:\Windows /s S: /f UEFI /l pl-PL (D: to wolumin z Windows sprawdzony poleceniem dir D:\Windows).
- Sprawdź wynik: bcdedit /store S:\EFI\Microsoft\Boot\BCD /enum — wpisy device i osdevice nie powinny mieć wartości unknown ani wskazywać nieistniejącej partycji.
- Dla starszych systemów instalowanych w trybie Legacy/MBR użyj zamiast tego: bootrec /fixmbr, bootrec /scanos, bootrec /rebuildbcd. Polecenie bootrec /fixboot na dyskach GPT zwraca zwykle „Odmowa dostępu" — to nie jest usterka, po prostu nie stosuje się do UEFI.
- Uruchom ponownie i sprawdź efekt.
Cofnięcie nieudanej aktualizacji Windows
- Uruchom komputer z nośnika instalacyjnego, Shift+F10, ustal literę woluminu Windows (np. D:).
- Cofnij zawieszone operacje instalacyjne: dism /image:D:\ /cleanup-image /revertpendingactions — operacja może potrwać kilkanaście minut.
- Uruchom ponownie. Jeśli błąd wraca, wróć do wiersza polecenia i wypisz pakiety: dism /image:D:\ /get-packages /format:table
- Znajdź pakiety w stanie Install Pending o najświeższej dacie i usuń każdy z osobna: dism /image:D:\ /remove-package /packagename:NAZWA_PAKIETU
- Alternatywnie bez wpisywania poleceń: w środowisku odzyskiwania wybierz Rozwiązywanie problemów → Opcje zaawansowane → Odinstaluj aktualizacje → Odinstaluj najnowszą aktualizację jakości (a jeśli to nie pomoże — aktualizację funkcji).
- Po odzyskaniu systemu wstrzymaj aktualizacje na kilka tygodni i zaktualizuj sterownik magazynu ze strony producenta sprzętu, zanim dopuścisz tę samą aktualizację ponownie.
Kontrola integralności woluminu i plików systemowych
- Zanim uruchomisz chkdsk, oceń stan nośnika. Jeśli dysk znika i wraca, wydaje odgłosy albo system zawieszał się wcześniej na kilkadziesiąt sekund, chkdsk może pogłębić uszkodzenie — w takim wypadku przejdź od razu do metody diagnostyki nośnika.
- W wierszu polecenia środowiska odzyskiwania sprawdź wolumin: chkdsk D: /f (parametr /r dodawaj tylko przy zdrowym nośniku, bo wymusza skanowanie całej powierzchni).
- Sprawdź pliki systemowe wersją offline: sfc /scannow /offbootdir=D:\ /offwindir=D:\Windows
- Jeśli sfc zgłosi nienaprawialne pliki, spróbuj: dism /image:D:\ /cleanup-image /restorehealth /source:wim:E:\sources\install.wim:1 /limitaccess (E: to nośnik instalacyjny; przy pliku install.esd zamień wim: na esd:).
- Uruchom ponownie i sprawdź efekt.
Diagnostyka nośnika i zabezpieczenie danych
- Wyłącz komputer, odłącz zasilanie i sprawdź fizyczne połączenie: w laptopie dokręć śrubę modułu M.2 i sprawdź, czy moduł siedzi równo w gnieździe; w komputerze stacjonarnym wymień kabel SATA na inny i przełóż wtyczkę zasilania na inną linię z zasilacza.
- Jeśli dysk nadal nie jest widoczny w UEFI, wyjmij go i podłącz do sprawnego komputera przez adapter USB-NVMe lub USB-SATA.
- Odczytaj SMART: CrystalDiskInfo albo smartctl -a /dev/sdX. Dla NVMe zwracaj uwagę na Media and Data Integrity Errors, Percentage Used, Available Spare i Critical Warning. Dla SATA na Reallocated Sector Count (05), Current Pending Sector (C5), Uncorrectable Sector Count (C6).
- Nie uruchamiaj chkdsk, nie formatuj i nie klonuj zwykłym programem do klonowania podejrzanego dysku — najpierw zrób obraz sektorowy narzędziem tolerującym błędy odczytu (ddrescue, HDDSuperClone) na inny nośnik i pracuj na obrazie.
- Jeśli dysk nie zgłasza się w ogóle (nie widać go w Zarządzaniu dyskami ani w lsblk), a dane są potrzebne — przerwij próby i nie podłączaj go wielokrotnie. Kolejne włączenia uszkodzonego SSD potrafią ostatecznie zablokować kontroler w trybie tylko do odczytu lub całkiem.
- Po odzyskaniu danych wymień nośnik i zainstaluj system od nowa albo odtwórz z kopii obrazu.
Kiedy to przestaje być kwestią oprogramowania
Jeśli błąd się powtarza, a SMART pokazuje realokowane sektory albo rosnącą liczbę błędów odczytu, dysk jest w trakcie awarii. W tym momencie priorytet się odwraca: ważniejsze od naprawy systemu staje się zgranie danych, zanim nośnik przestanie się zgłaszać. Nie instaluj wtedy systemu ponownie i nie uruchamiaj narzędzi naprawczych — każdy zapis nadpisuje to, co jeszcze da się uratować.
Czym ten błąd różni się od podobnych
Najbliższym sąsiadem w bazie jest KERNEL_DATA_INPAGE_ERROR (0x7A) i to z nim błąd 0x7B jest najczęściej mylony, bo oba dotyczą dysku. Różnica jest w momencie i w warstwie. Przy 0x7A system jest już uruchomiony, sterownik kontrolera działa, wolumin jest zamontowany, a awaria polega na tym, że konkretna operacja odczytu strony pamięci z pliku stronicowania lub z pliku systemowego zwróciła błąd — dlatego 0x7A ma sensowny kod stanu NTSTATUS w parametrach i zwykle zostawia zrzut pamięci. Przy 0x7B nie ma jeszcze czego czytać: jądro nie zdołało otworzyć woluminu systemowego, więc nie ma stosu magazynu, nie ma pliku stronicowania i praktycznie nigdy nie powstaje minidump. Stąd zupełnie inna diagnostyka — 0x7A prowadzi do SMART, pliku stronicowania i kabli, a 0x7B do trybu kontrolera w UEFI, wpisów Start i StartOverride w gałęzi Services oraz do magazynu BCD. Względem NTFS_FILE_SYSTEM (0x24) różnica polega na tym, że tam sterownik ntfs.sys działa i wykłada się na uszkodzonej strukturze podczas normalnej pracy, a przy 0x7B system plików najczęściej nie zostaje nawet zainicjalizowany. Względem CRITICAL_PROCESS_DIED (0xEF) i CRITICAL_OBJECT_TERMINATION (0xF4) różnica jest jeszcze wyraźniejsza: tamte błędy wymagają, żeby system doszedł do uruchamiania procesów trybu użytkownika, czyli żeby dysk był już od dawna dostępny. I jeszcze jedno, co odróżnia 0x7B od wszystkich pozostałych kodów w tej bazie: ma dominującą przyczynę czysto konfiguracyjną, a nie awaryjną. Jedno przełączenie pozycji w menu UEFI wywołuje ten błąd na całkowicie sprawnym sprzęcie i jedno przełączenie z powrotem go usuwa. Dlatego przy 0x7B nie zaczyna się od testów pamięci ani od wymiany podzespołów.
Nie czujesz się pewnie z tymi krokami?
Nasz warsztat zrobi pełną diagnostykę — większość napraw 1-3 dni, skomplikowane przypadki 7+ dni.
Jak zapobiec powtórzeniu
- Zanim zmienisz cokolwiek w UEFI na komputerze z BitLockerem, zapisz klucz odzyskiwania z aka.ms/myrecoverykey w miejscu poza tym komputerem. Zmiana trybu kontrolera, Secure Boot lub kolejności rozruchu unieważnia pomiary PCR w TPM.
- Przed aktualizacją BIOS-u zrób zdjęcie ekranu z ustawieniem SATA/NVMe Operation i VMD Controller. Aktualizacja często przywraca wartości domyślne, a producenci różnią się co do tego, która wartość jest domyślna.
- Klonując dysk, klonuj cały nośnik z układem partycji (GPT wraz z partycją EFI i partycją MSR), a nie pojedyncze partycje. Klon samej partycji z Windows praktycznie zawsze kończy się błędem rozruchu.
- Przed przełożeniem dysku systemowego do innego komputera sprawdź, jaki kontroler ma płyta docelowa, i wcześniej doinstaluj w starym systemie sterownik magazynu tej platformy.
- Trzymaj przygotowany pendrive instalacyjny Windows w tej samej wersji co system. Zrobienie go, gdy komputer już nie startuje, wymaga drugiego komputera i bywa problemem w najgorszym momencie.
- Nie odkładaj wymiany SSD, którego SMART pokazuje Percentage Used powyżej 90 procent, malejący Available Spare albo rosnącą liczbę realokowanych sektorów. Nośnik na tym etapie potrafi zniknąć z magistrali z dnia na dzień.
- Wyłącz automatyczny restart po błędzie krytycznym (Właściwości systemu → Zaawansowane → Uruchamianie i odzyskiwanie), żeby zdążyć odczytać kod błędu zamiast oglądać pętlę restartów.
- W komputerach stacjonarnych starszych niż pięć lat wymieniaj baterię CR2032 profilaktycznie. Jej rozładowanie resetuje ustawienia UEFI i przy okazji tryb kontrolera dysku.
- Rób obraz systemu (Macrium Reflect, Veeam Agent, wbadmin) przed dużymi aktualizacjami funkcji Windows. Odtworzenie obrazu jest szybsze niż odbudowa środowiska po nieudanej aktualizacji.
Pytania i odpowiedzi
W większości przypadków nie. Ten kod oznacza, że Windows nie potrafi dotrzeć do woluminu systemowego, a nie że zawartość dysku zniknęła. Po podłączeniu tego dysku do innego komputera przez adapter USB pliki zwykle są w komplecie. Wyjątkiem jest sytuacja, w której przyczyną jest fizyczna awaria nośnika — wtedy o dane trzeba zawalczyć osobno i przed jakimikolwiek próbami naprawy systemu.
Bo przy 0x7B zrzut zwykle w ogóle nie powstaje. Żeby zapisać plik w C:\Windows\Minidump, system musiałby mieć dostęp do dysku — a właśnie brak tego dostępu jest treścią błędu. Katalog Minidump może zawierać stare zrzuty z wcześniejszych, zupełnie innych awarii, co bywa mylące. Diagnozę 0x7B prowadzi się od strony konfiguracji kontrolera i stanu nośnika, nie od analizy zrzutu.
Wróć do UEFI i przestaw ustawienie z powrotem na poprzednią wartość (najczęściej RAID On lub Intel RST Premium). System powinien wystartować. Dopiero potem, już z poziomu działającego Windows, przeprowadź kontrolowane przełączenie: bcdedit /set {current} safeboot minimal, restart, zmiana trybu w UEFI, start w trybie awaryjnym, bcdedit /deletevalue {current} safeboot. Jeżeli masz BitLockera, przygotuj wcześniej klucz odzyskiwania. Jeśli natomiast w komputerze pracuje macierz RAID albo moduł Optane — nie przełączaj trybu w ogóle, bo macierz zniknie.
Czasem tak, ale tylko w jednym z wielu wariantów tego błędu — gdy problemem jest uszkodzony magazyn BCD albo partycja EFI. Przy złym trybie kontrolera, braku sterownika magazynu czy awarii nośnika automatyczna naprawa zgłosi, że nie mogła naprawić komputera. Warto ją uruchomić, bo jest bezpieczna i zajmuje kilka minut, ale nie należy się na niej zatrzymywać.
Możliwe są trzy przyczyny naraz. Po pierwsze, wpisy w BCD wskazują na identyfikator partycji, który po klonowaniu jest inny — leczy to polecenie bcdboot. Po drugie, jeśli stary dysk był SATA, a nowy jest NVMe, w hive'ie SYSTEM sterownik stornvme może nie być oznaczony jako boot-start. Po trzecie, montaż drugiego dysku NVMe potrafi na niektórych płytach odłączyć porty SATA, przez co znika partycja EFI. Sprawdzaj w tej kolejności.
Wtedy żadne polecenie w środowisku odzyskiwania nie pomoże — kernel nie ma czego zamontować, bo firmware nie wykrywa urządzenia. Zacznij od mechaniki: dokręcona śruba modułu M.2, wymieniony kabel SATA, inna wtyczka zasilania. Jeżeli po tym dysk nadal jest niewidoczny, wyjmij go i sprawdź na innym komputerze przez adapter USB. Dysk niewidoczny również tam to najczęściej awaria kontrolera SSD i temat na odzyskiwanie danych, a nie na naprawę systemu.
Zazwyczaj nie. Reinstalacja jest ostatecznością, bo w typowych scenariuszach 0x7B — zły tryb kontrolera, brakujący sterownik magazynu, uszkodzony BCD, cofnięta aktualizacja — system daje się uratować bez utraty programów i ustawień. Co więcej, przy złym trybie kontrolera instalator też nie zobaczy dysku i zatrzyma się na ekranie wyboru miejsca instalacji, więc reinstalacja nie rozwiąże problemu, tylko go przesunie.
Nie, system nie wyjdzie z tego sam — będzie restartował się w pętli. Trzeba wejść do środowiska odzyskiwania (trzy razy przerwać start przyciskiem zasilania) i cofnąć zawieszone operacje: dism /image:D:\ /cleanup-image /revertpendingactions, albo skorzystać z opcji Odinstaluj najnowszą aktualizację jakości. Po odzyskaniu systemu warto zaktualizować sterownik magazynu ze strony producenta sprzętu, zanim ta sama aktualizacja zainstaluje się ponownie.
Na platformach Intel od 11. generacji „RAID On" najczęściej włącza technologię VMD, która przenosi obsługę dysków NVMe pod kontroler Intel RST — nawet gdy nie ma żadnej macierzy. Windows widzi wtedy dysk przez sterownik iaStorVD, a nie przez systemowy stornvme. Dlatego producenci laptopów wysyłają sprzęt w tym trybie, a instalator Windows bez wgranego sterownika VMD nie widzi żadnego dysku.
Powiązane
Powyższe nie pomogło?
Bezpłatna wstępna diagnoza w warsztacie zajmuje ok. godziny. Po niej wiesz dokładnie co jest uszkodzone i ile kosztuje naprawa — bez zobowiązań.